قاری، راوی، طریق، وجه   تاریخ آن را عرض کنم؛ اصل این‌که خود قرائت سند می‌خواهد یا نه؟ و این‌که در قرائات چند اصطلاح داریم؟ اصطلاحی که امروز هم هست، در فضای قاری های مهم بسیار متصلب است، این چهار تا است. قاری، راوی، طریق و وجه. در سایت‌ها این‌ها را مکرر تکرار می‌کنند. این چهار اصطلاح را ببینید. وجه، به چه معنا است؟ یعنی در مواردی جایز است که شما چند وجه بخوانید و خود قاری ملزم نیست سند ارائه بدهد و بگوید از استادم و از استادش و … . درجایی‌که نیاز به طریق است باید بگوید. بگوید از طریق فلانی این‌طور است. شاگرد : در مواردی‌که لازم نیست، طریق دارد و لازم نیست یا اصلاً ممکن است نباشد؟ استاد : دارد. اما این‌که چطور است که وجه است…؛ این یکی از ظریف ترین مسائل است. هنوز هم که خدمت شما هستم آن تصور حاقّی که متخصصین فن قرائت از وجه دارند، در ذهنم واضح نیست. بعداً هم ببینید. یعنی آن‌ها که می‌گویند اینجا وجه است، نه طریق، برای خودشان اصطلاحات دقیقی دارند. مثال‌های آن هم دیده‌ام. فرصت نشده بگویم. ولی آن‌ها برای خودشان اصطلاحات دقیقی دارند. می‌دانند که وجه یعنی چه. علی ای حال دیگر از او سند نمی‌خواهند. این را داشته باشید. مراجعه هم بکنید، برای آن یک صفحه‌ای هم گذاشته‌ام. هر چه هم در توضیحات بیشتر آن پیدا کنید، من بیشتر استفاده می‌کنم. بینی و بین الله چقدر بهره می‌برم و برای آقایانی که زحمت می‌کشند و این صفحات را پر بار می‌کنید، دعا می‌کنم. شاگرد : بحث وجه عنوانش چیست؟ استاد : «قاري-راوي-طريق-وجه ». اصطلاح جاگرفته ای است. از قدیم بوده و الآن هم بین آن‌ها هست.