عدم استشهاد صاحب ذخیر به روایت داود رقی در اجزاء رؤیت قبل از زوال، در کلام ملااسماعیل خواجویی

حالا این یک نکته‌ای است که می‌خواستم نسبت به جلوتر عرض کنم. خود ملا اسماعیل دارند صاحب ذخیره را رد می‌کنند. فرموده‌اند صاحب ذخیره برای قول خودشان روایاتی را آورده‌اند اما «لم یتأید»؛ برای تأیید حرف خودشان روایت مغیریه را آورده‌اند –که دلالت ندارد- اما «لم یتأید» به این روایت داود رقی که فی الجمله و احتمالاً می‌تواند تأیید داشته باشد. عبارت این است:

و هو منه غريب؛ فإنّه تأيّد بهذا الخبر و لا تأييد فيه، و لم يتأيّد بخبر داود الرقّي، و فيه تأييد على احتمال. قال الفاضل الخوانساري آقا حسين قدّس سرّه- على ما نقل عنه في حاشيته على رواية داود: «إذا طلب الهلال في المشرق غدوة فلم ير، فهو هنا هلال جديد، رئي أو لم ير»-: هذا الحديث بظاهره يدلّ على أنّ تحت الشعاع إنّما يكون في ليلة واحدة، و هو خلاف الواقع، فلا بدّ من تأويله[1]

«و هو منه غريب»؛ از صاحب ذخیره غریب است. «فإنّه تأيّد بهذا الخبر»؛ مغیریه، «و لا تأييد فيه»؛ روایت مغیریه تأییدی برای زوال ندارد. «و لم يتأيّد بخبر داود الرقّي، و فيه تأييد على احتمال»؛ لااقل این روایت داود رقی روی یک احتمال می‌توانست حرف ایشان را تأیید کند اما نیاورده‌اند. آن احتمال چیست؟ احتمال شوهر خواهرشان است. مرحوم حاج آقا حسین خوانساری. آن هم نه در تکمیل مشارق الشموس که برای آقا زاده ایشان است. در اینجا از مشارق آدرس داده‌اند. گفته‌اند: «انظر مشارق الشموس، ص ۴۷۱- ۴۷۲». حرفی که از حاج آقا حسین در اینجا نقل می‌کنند آن چه که در تکمیل آمده نیست. فرصت نشد بیشتر مراجعه کنم. آیا این حاشیه آقا حسین در دست‌ها هست یا نیست؟ همان منظور هست یا نه؟

[1] رؤيت هلال؛ ج‌1، ص: ۳۹۲