جمع طولی راه های اثبات دخول شهر

(۲۸:۲۰) 

 شاگرد : در روایات عدد هست که حضرت می‌فرمایند راهی را به تو یاد می‌دهم که دیگر به نیازی به رویت نداشته باشی، از اول محرم حساب کن؛ حضرت هشت ماه را توضیح می‌دهند. یا روایت اگر هلال رجب را دیدی پنجاه و نه روز بشمار و روز شصتم روزه بگیر. یا راه‌های دیگری که یاد داده‌اند. این‌ها اثبات ماه است و با وجه ثبوتی تنافی ندارند. 

 استاد : خود آن‌ها نافی رویت نیست. نه این‌که یعنی اگر رویت محقق شد شما به‌دنبال این‌ها بروید. یعنی مواردی هست که نرسیدی، ندیدی، در محیط دنج فردی هستی و … ، مانعی ندارد. یعنی ما محاسباتی داریم که با استصحاب قابل جمع است، با رویت، با نظمی که از طریق این‌ها حاصل می‌شود. این روایات در مسیری است که این‌ها را می‌گوید. یعنی می‌گوید انشاء وجوب شهر مبارک، با این خصوصیات لازم است. با نحو طولی ای که عرض کردم. روزه شهر مبارک ثابت است، حالا می‌خواهید آن را به‌روز و شب تطبیق کنید، و سی روز و بیست و نه روزی که تام و ناقص می‌شود. روی این‌ها وجوه ثبوتی ای هست. بعضی از آن‌ها را در این روایات بیان می‌کنند که با این طرق شما می‌توانید به آن برسید. این چیزی است که در ذهن من هست.