۲۴. خلاصة الحساب (۱۳۸۸/۰۸/۱۶)

سال‌تحصیلی (۱۳۸۹-۱۳۸۸) - شنبه،۱۶ آبان ۱۳۸۸ عنوان: اولویت عملگر و قاعده ششم ضرب

خـلاصـه اجـمالـی

     در این جلسه، قاعده پنجم و ششم برای ضرب اعداد بزرگ بررسی شده و بر ساده‌سازی محاسبات از طریق تبدیل اعداد به ضرایب ده تاکید می‌شود. بخشی از گفتگو به تبیین تفاوت‌های بنیادی میان ضرب حسابی، هندسی و جبری اختصاص یافته و اولویت عملگرها در ریاضیات مدرن و برنامه‌نویسی بررسی می‌شود. استاد با بازخوانی مفاهیم جبر خوارزمی، مفاهیمی چون «شیء» و «جمله» را برای توضیح چرایی اولویت ضرب بر جمع به کار می‌گیرند. در نهایت، با ذکر مثال‌های عددی، دقت و سرعت ریاضی‌دانان قدیم در حل مسائل پیچیده بدون ابزارهای نوین توصیف شده است.

خـلاصـه تفصیـلی


قواعد محاسباتی در ضرب (قواعد پنجم، اول و ششم)

۱.     یکان عدد کوچک‌تر را در تعداد ده‌های عدد بزرگ‌تر ضرب کنید.

۲.    حاصل را به عدد بزرگ‌تر اضافه کنید.

۳.    مجموع به‌دست‌آمده را در ۱۰ ضرب کنید.

۴.    حاصل ضرب یکان‌های دو عدد را به نتیجه قبلی بیفزایید.

۵.    مثال (٢۶×١٢): یکان عدد کوچک‌تر (۲) ضرب در تعداد ده‌های عدد بزرگ‌تر (۲) می‌شود ۴. مجموع ۴ و ۲۶ برابر ۳۰ است. ۳۰ ضرب در ۱۰ می‌شود ۳۰۰. در نهایت، ۳۰۰ به اضافه حاصل‌ضرب یکان‌ها (١٢=۶×٢) برابر با ۳۱۲ می‌شود.

تحلیل اولویت عملگرها و فلسفه جبر

بخش قابل‌توجهی از جلسه به این پرسش پرداخته می‌شود که چرا در عبارات ریاضی، ضرب بر جمع اولویت دارد.

۱.     ضرب حسابی: ریشه در شمارش و تکرار دارد.

۲.    ضرب هندسی: عملگری است که دو خط را می‌گیرد و یک سطح (عنصر ثالث) تحویل می‌دهد.

۳.    ضرب جبری: در این نوع ضرب که خوارزمی پایه‌گذار آن بود، اعداد به عنوان «شیء» در نظر گرفته می‌شوند. در جبر، وقتی عددی در شیئی ضرب می‌شود (مانند ۷ صندلی)، این دو به هم «جوش می‌خورند» و یک «جمله واحد» را تشکیل می‌دهند. اما جمع، همیشه دو جمله مجزا باقی می‌ماند (مانند ۵ کتاب به اضافه ۷ فرش که نمی‌توان آن‌ها را در یک دسته واحد ادغام کرد). به همین دلیل، در محاسبات ابتدا ضرب‌ها انجام می‌شوند تا جملات تشکیل شوند و سپس جمع بین جملات صورت می‌گیرد.

بافت تاریخی و مهارت‌های ذهنی

دانلود پیوست : شرح فاضل جواد برخلاصةالحساب