تبیین احتیاط در روایت «ما ایسر اربع لیال»

(44:40)

استاد: که نوعی نشود. بعداً هم که بر می‌گردیم می‌بینیم با آن ارتکازات قبلی ما جور بود.

شاگرد۲: روایت «ما ایسر اربع لیال» با یک شب قدر برای کره نمی‌سازد.

استاد: سخن آن روایت در بلاد بود. این مهم است. گفت: «جائنا من ارض اخری یخبرنا بخلاف ذلک»؛ وقتی فضا، فضای بلاد است، بحث ما سر نظم دادن به کل کره نیست که بحث غامض سنگینی است. شارع مقدس ادله نظم تقویمی عمومی عالَمی را برای مواضع تخصصی و ضرورت تقویم بالفعل مسلمین قرار می‌دهد. بیانات بلاد را به همان بیاناتی که در بلاد بود واگذار می‌کند.

شاگرد: وقتی می‌توانیم با نصف النهار مبدأ شب قدر را درست کنیم…

استاد: حضرت می‌خواستند احتیاط کنند. وقتی فضای بحث احتیاط بود، دوشب را گفتند. وقتی هم بلاد را آورد، فرمودند چهار شب.

شاگرد: وقتی نصف النهار مبداء هست، لزوم به احتیاط نیست.

استاد: چرا؟! نصف النهار مبداء الآن مخفی می‌شود. او که نمی‌داند کدامش است. اگر می‌دانست بلد او هم طبق نصف النهار مبداء است، می‌گفتیم دیگر چرا احتیاط کند؟ اما چون خودش نمی‌داند کدام یک از ما طبق نصف النهار مبداء هستیم، جای احتیاط هست. علاوه این‌که کره بیست و چهار ساعته می‌شود، بعداً عرض می‌کنم.

والحمد لله رب العالمین