تامّلی در استناد وجوب صلات جمعه به شیخ مفید در کلام مرحوم مجلسی
ثم المشهور بينهم أن من لايجب عليه السعي إلى الجمعة تجب عليه الصلاة مع الحضور ، وممن صرح بذلك المفيد في المقنعة ، فقال : وهؤلاء الذين وضع عنهم الجمعة متى حضروها لزمهم الدخول فيها وأن يصلوها كغيرهم، ويلزمهم استماع الخطبة والصلاة ركعتين ، ومتى لم يحضروها لم تجب عليهم ، وكان عليهم الصلاة أربع ركعات كفرضهم في ساير الايام ، ومقتضى كلامه ره وجوبها على الجميع مع الحضور من غير استثناء ، ونحوه قال الشيخ في النهاية[1]
«… صرح بذلك المفيد في المقنعة ، فقال : وهؤلاء الذين وضع عنهم الجمعة متى حضروها لزمهم الدخول فيها وأن يصلوها كغيرهم»؛ در دو جا به مرحوم مفید نسبت میدهند. نمیدانم چه طور شده، آیا نسخه مقنعه ایشان این را داشته؟ در مقنعهای که در نرمافزار هست، این را ندارد. بله، این عبارت هست ولی برای شیخ طوسی است، نه شیخ مفید. لذا این دو چیزی که علامه مجلسی به مفید نسبت میدهند، این سؤال را دارد که از کجا اینطور دیدهاند. همچنین بعداً به محقق در معتبر نسبت میدهند که در معتبری که در نرمافزارها هست نبود. حالا من بخوانم. خوب است آدم عبارات را پیدا کند. مرحوم مجلسی که همینطور نمی فرمایند. خُب چطور شده که این در اینجا آمده؟
اگر منظور از مقنعه، متن مقنعه است باید نشان بدهیم. اگر منظور از مقنعه، متن مقنعه در تهذیب است که شیخ شرح آن را گفتهاند، درست است؛ علامه مجلسی میگویند: «قال الشیخ و الذین تسقط عنهم»، بعد یک روایت میآورند و بعد خود شیخ ادامه میدهند. عبارت شیخ طوسی است، نه عبارت مقنعه. ولی ایشان میفرمایند: «صرح بذلک المفید …فقال و هولاء الذین وضع …». لذا باید این جمله بررسی شود.
[1] همان ۱۶۷