روایت «لیس منّا من صام قبل الرؤیة» و تفسیر مدیریت امتثالی آن

شاگرد: «لَيْسَ مِنَّا مَنْ صَامَ قَبْلَ اَلرُّؤْيَةِ لِلرُّؤْيَةِ»... .

استاد: «لیس منّا» یعنی شک، مراتبی از امتثال و تقنین دارد که در سراسرش چیزی که نمود دارد بندگی است. بندگی نمود دارد. لذا در این بحث‌هایی که در فقه انجام می‌شود همه به‌دنبال این هستیم که متشرع و کسی که می‌خواهد حکم شرعی را استفاده کند، از صبغه و دائره بندگی، خارج نشود. لذا ما می‌گوییم شارع نمی‌خواهد شما در اینجا احتیاط کنید، تا ندیدی بخور، آرام باش. اگر در سحر بیدار شدی نمی‌خواهم مشکلی داشته باشید؛ «کلوا و اشربوا». مدام می‌گویی شاید طلوع شده، شاید… ، شاید ندارد. مستصحب هستی. شرع سمحه سهله این‌ها را دارد. این یکی از چیزهای مهمی است که «لیس منّا» در بردارد.