بیانی نسبت به انشائات طولی

  (00:15) 

 جلسه قبل بحث‌هایی شد؛ از خصوصیاتش فاصله‌ای شد. 

 شاگرد : قرار بود در مورد نکته طولیت صحبت بفرمایید. همان‌طوری که ما برای ساعت محلی و ساعت جهانی غرضی داریم، می‌توان به این صورت فرض کرد که در یک نگاه، ماه شخصی است که طبق «إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عندالله» [1] لیلة القدر به این صورت در می آید، اما از آن طرف شارع یک اغراضی با روز و شب بندگان دارد که در طول ماه شخصی، یک ماه شرعی و اعتباری را قرارداد کنند. 

 استاد : حاصل فرمایش شما این می‌شود: احکام تکوینیات و تشریعیاتی که مربوط به یک کره می‌شود را طبق یک نصف النهار خاص جلو برویم، و جاهایی که احکام فردی است و یک فردی می‌خواهد انجام بدهد، به‌خصوص این‌که موضوع آن حکم، یوم و لیلة باشد؛ می‌خواهد روزه بگیرد. روز باید روز او باشد. وقتی می‌خواهد روزه بگیرد معنا ندارد موضوع صوم –که نهار است- را در کل کره به دنبالش برگردیم. اگر این منظور شماست خُب این مانعی ندارد. 

 شاگرد : چیزهایی هم هست که تکوینی است؛ مثل «غُلّت مردة الشیاطین» و اینها یک عده امور هستند. 

 استاد : بله. 

 

 [1] التوبه ۳۶