مقدمات تبیین حل تعارض

 (17:22)

روی مبنای این‌که این روایت یقطینی یعنی اگر یقین کردی ثابت است و فردا اول ماه است. و روی مبنای این‌که روایت ابن راشد می‌گوید تطوق و اینها فایده‌ای ندارد، بلکه باید خودت ببینی؛ «لاتصم الّا للرویه». 

لذا ما می‌گوییم همان شب پنج شنبه که بلند دیده شد، از حیث ضوابط و نقشه رؤیت پذیری خیلی واضح بوده که منطقه حجاز و عراق، منطقه قابل رؤیت بوده است. بنابراین به‌وضوح معلوم می‌شود که همان شب چهارشنبه در بغداد که امام فرمودند «صمتَ بصیامنا»، همان شب در آفریقا به‌وضوح دیده‌اند. چرا؟ چون طبق این نقشه در بغداد قابلیت رؤیت داشته. لذا به طریق اولی معلوم است که حُساب باید بگویند شما در بغداد هم می‌توانستید ببینید. کما این‌که مرحوم آقای شعرانی هم اشاره کردند که طبق محاسبات متوسطه شب چهارشنبه هم در بغداد اهلال هلال بوده است، اما رؤیت نشده بود. یعنی این قدر شرائط آن سال در بغداد، شرائط حساسی بوده است؛ نسبت به روایت یقطینی که امام می‌فرمایند اگر در اندلس ببینند کافی است. خب بین این دو چطور جمع کنیم؟ البته روی این فرض استظهار. لذا دیروز عرض کردم این مقدماتی که شاید حاصل همه مباحثه ما باشد را عرض می‌کنم؛ خلاصه همه بحث های ماست. دیروز مقدمه آن را گرفتم.