قطعه زمانی، موضوع ثبوتی در وجوب صوم شهر رمضان

در این روشی که الآن داریم به‌هیچ‌وجه از این کوتاه نمی‌آییم؛ یعنی ما یک موضوع تکوینی داریم که یک قطعه زمانی است که عند الله شهر رمضان است. علم خدای متعال است؛ فعلاً هم ربطی به علم ما ندارد. این‌که ما احراز کنیم که ماه مبارک آمد یا نیامد، حرف دیگری است. من دارم محض ثبوت را می‌گویم. خدای متعال برای روزهای این ماه مبارک ثبوتا روزه را واجب کرده است. پس این‌که می‌گوییم صیام ماه رمضان واجب است، یعنی این قطعه ثبوتی که شارع در شهر رمضان بودن را جعل تشریعی نکرده است. بر دخول شهر و این قطعه از ماه مبارک به‌عنوان یک امر تکوینی، حکم وجوب صیام ایام را آورده است. اگر این است، این حکم هیچ کجایش دست نمی‌خورد. تا آخر ثابت است. هیچ کجا نمی‌توانید این را دست‌کاری کنید. این حکم ثبوتی الهی است. هر کجایی هم بروید دارد خودش را نشان می‌دهد؛ «کان من شهر رمضان»، «لان اصوم یوما من شهر شعبان احب الی من ان افطر یوما من شهر رمضان»؛ یعنی آن یک واقعیتی دارد که من می‌خواهم آن را احراز کنم. این حکم ثبوتی اولی است.