نقش نظریه انشائات طولی در تصویر درست از بدایة الشهر و بدایة الحساب در کره زمین

جلسه قبل فرمودند بحثی که از کتاب «اسألة» بود را تمام کنید. درست هم فرمودند. ان شالله عبارت سید را هم می‌خوانیم. اما این اندازه که بگوییم بحث چه شد و مقصود ما از این بحث‌ها چه بود، عرض می‌کنم.

عبارتی که در کتاب «اسألة حول رویة الهلال» بود، این بود:

ولکن هذا غیر صحیح قطعاً و الا لزم ان تکون بدایة الشهر القمری لنصف الکرة الارضیة فی اثناء النهار، و هو ما لایساعد علیه العرف، فان الشهر یبتدأ عندهم من اللیل. هذا هو المستفاد من النصوص الشرعیه…[1]

در ادامه روایاتی را برای تأیید این مختار خودشان آوردند. دنباله اش هم گفتند‌: «و فقد تنبه لذلک اخیراً…»؛ یعنی استادشان هم در ادامه کار متوجه شدند که لازمه این مبناء این است که در نصف کره، ماه از وسط روز شروع شود و این ممکن نیست. و لذا استاد در متأخر، به بلادی که در شب مشترک هستند، قید زدند. این اصل حرف بود که از اینجا جلو رفتیم.

آن چیزی که من عرض کردم، این بود: اگر مسأله انشائات طولی تصور شود و سر برسد، فضای بحث محتملات دیگری را هم می‌پذیرد. این اصل ورود ما در این بحث بود. سه مطلب هست که در سال‌های قبل از آن‌ها صحبت کردیم. اگر این‌ها را مد نظر قرار بدهید و در ذهن شریفتان سر برسد، معاضد هم می‌شوند. البته دقیقاً معادل هم نیستند. 

[1]  أسئلة حول رؤية الهلال مع أجوبتها نویسنده : السيد علي الحسيني السيستاني    جلد : ۱  صفحه : ۸