عدم تأثیر نیت در صحت و بطلان روزه یوم الشک

سؤال من در اینجا این است: عامه که این را نمی‌‌گویند. شافعی از نهی حضرت حرمت را استفاده کرده. در این دو روایتی که در وسائل دیدید یوم الشک را در عداد عیدین ذکر می‌‌کند. خب حالا با این توضیحات چطور بین آن‌‌ها جمع کنیم؟ جمعی که یک نحو اطمینان خاطر پیدا کنیم.

وقتی حضرت نهی می‌‌کنند…؛من روزه هستم و ابائی ندارم که روزه هستم اما کسی می‌‌آید نیت من را نگاه کند؟! یعنی اگر تو به نیت شعبان گرفته‌‌ای خوب است، مستحب هم هست. اما اگر به نیت ماه مبارک گرفتی نه. نهی؛ یعنی روزه نگیرید. تمام شد. مثل عید فطر. نمی‌‌توانید بگویید که من عید فطر را روزه گرفتم، به نیت قضائی که در ماه مبارک مسافر بودم. می‌‌گویند که حق نداری. اینجا این‌‌طور نیست. لذا می‌‌گوییم «ازیده» کدام یک از آن‌‌ها است؟ «لأن أفطر يوما من شهر رمضان أحب إلي من أن أصوم يوما من شعبان أزيده في شهر رمضان».