علم امام

علم امام و فتوای بن باز
ببینید مسأله علم امام یکی از مهم ‌ ترین مسائل است. مسائل اعتقادی است که پیرامون آن افکار و آراء عجیب و غریبی هست. 

 الآن یادم نمی ‌ آید که در کدام کتاب بود ولی قطعاً خودم دیدم؛ فتوایی برای مفتی معروف عربستان، بن باز، بود که می ‌ گوید هر کسی قائل باشد که امام علم غیب دارد، کافر است [1] . خود من دیدم. الآن یادم نیست که در کدام کتاب بود. 

 خب ببینید این یک نظر است. کسی بگوید امام علم غیب دارد، کافر است و به کفر او فتوا می ‌ دهد!  

 

 [1] الکتاب: فتاوی اللجنة الدائمة - المجموعة الأولی، المؤلف: اللجنة الدائمة للبحوث العلمیة والإفتاء، جمع وترتیب: أحمد بن عبد الرزاق الدویش، الناشر: رئاسة إدارة البحوث العلمیة والإفتاء - الإدارة العامة للطبع – الریاض، ج 1، ص 141، فتوی رقم (5034)

روش بحث از علم امام به شهادت خود
خب آیا این بحث نباید از نظر علمی باز شود؟ چرا، حتماً نیاز است که باز شود. اما چطور طی مسیر کنیم و چطور جلو برویم که این بحث به بهترین وجه خودش را نشان دهد. 

 گمان من این است که باید دو جهت را از هم تفکیک کنیم. این تفکیک خیلی مهم است. 

 ١. رجوع بی ‌ طرفانه به منابع 

   یک تفکیک این است که صادقانه و بی ‌ طرف وارد شویم و به منابع مراجعه کنیم. منابع شیعه و سنی؛ ببینیم که خودمان به اطمینان می ‌ رسیم که قضیه شهادت حضرت سید الشهدا کالشمس بود؛ خبرش و اخبار قبل از وقوع آن بین مسلمین. به این اطمینان می ‌ رسیم یا نه؟ این یک حرف است. 

 ٢. تحلیل واقعه 

 حالا بعد بررسی کنیم که اگر امام می ‌ دانند، چطور می ‌ شود؛ تحلیل واقعه.کسی است می ‌ گوید ما اصلاً قبول نداریم که امام می ‌ داند. خب مرحله اول که قبول نداریم، تفحص و تحقیق می ‌ خواهد. بگردیم.