«الحجه فی القرائات» ابوعلی فارسی

یادتان باشد، مدام می‌گویند الحجه؛ گاهی است که می‌بینید به جا است. الحجه را می‌گویند ظاهرش این است که می‌خواهند اجتهاد کنند. ابوعلی فارسی یک کتاب چند جلدی نوشته به نام «الحجه فی القرائات السبع». وقتی در اول کتاب ذیل «مالک یوم الدین» می‌رسد… ؛ شما باید از این کل کتاب را بفهمید؛ می‌گوید «مالک یوم الدین» که قرائت شده، ولو از حیث ضوابط عربیت، می‌توانید الف «مالک» را اماله کنید، اما اینجا نمی‌توانید چون سند نداریم. چون ما سندی به رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله نداریم که حضرت الف را اماله کرده باشند. این ابوعلی فارسی است که برای احتجاج یک کتاب نوشته است. می‌گوید اینجا حتی اجازه اماله نداریم، اما ما می‌گوییم «علی النهج العربی»! تا اماله را، یعنی اصول القرائه را همه مقید بودند که رعایت کنند. می‌گویند نافع این‌طور خوانده: تخفیف الهمزه می‌کند. خب او که از جیبش درنیاورده. آن‌ها سند داشتند. از استادش تا استادش و… می‌رسانند. این‌ها خیلی مهم است. ابو علی فارسی یک کتاب در مورد الحجه فی القرائات نوشته، در ابتدای کتابش می‌گوید من حتی یک اماله را بدون سند و ضوابط قرائت اجازه نمی‌دهم.

والحمد لله رب العالمین