# موت در روایت « يؤتى بالموت كأنّه كبش أملح»
لذا در آن روایت دارد که در روز قیامت موت را میآورند:
> **«يؤتى بالموت كأنّه كبش أملح فينادي فيقال: يا أهل الجنة : هل تعرفون الموت، فينظرونه فيعرفونه، فيقال لأهل النار : هل تعرفون الموت، فينظرونه و يعرفونه، فيذبح بين الجنة و النار، ثم يقال: يا أهل الجنة خلود بلا موت و يا أهل النار خلود بلا موت، فذلك قوله عزّ و جلّ: وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ اَلْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ اَلْأَمْرُ»[\[1\]](#_ftn1).**
دیگر مردن تمام شد. «فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ»[\[2\]](#_ftn2)؛ تا اینجا هستیم، خواب معنا دارد، بیداری معنا دارد، مردن معنا دارد، زنده بودن معنا دارد؛ ولی در قیامت به صحنهای وارد میشوند که دیگر، خواب تمام است. «فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ»؛ ساهره یعنی کسی که دیگر برایش خواب معنا ندارد. همچنین در این حدیث میگویند: «ذبح الموت».