نتایج جستجو

  شاگرد: خُب، همه‌ی صرف الشیء‌ها، لایتثنی و لایتکرر. طبیعت غیر خداوند همین‌طور هستند. استاد: «لایتثنی و لایتکرر» نسبت به مرتبه‌ی طبیعت به افرادش. شاگرد: خود طبیعت هم «لایتثنی» است. استاد: ولو طبیعت انسان نسبت به بقر؟ شاگرد: آن‌که طبیعت دیگری است. استاد:...

  استاد: تمام شد و لذا خدای متعال این جور نیست. نکته اش این است: ولو طبیعت انسان در آن معنایی که درست هست و درکش می‌کنیم، «لایتثنی» است. اما محدودیت ذاتی دارد. محدودیت ذاتی را که نمی‌توانید از آن بگیرید. صرافت طبیعت با محدودیت ذاتی خود ماهیت، قابل جمع است. شم...

نفی توصیف از خداوند در علم حصولی و حصول معرفت در اتصال حضوری وجودی شاگرد ٢: اگر ارتباط نباشد، تعطیل پیش نمی‌آید؟ استاد: خیر. تعطیل برای این است که راجع به خدای متعال حرف نزنیم و چیزی ندانیم. من مکرر این را عرض کرده‌ام. از اعجازهای واضح شریعت ختمیه و متدینی...

شاگرد: مخاطب «ک» ذات غیبی نیست؟ استاد:«ک» غایب است؟!  اگر غایب باشد که به «ک» خطاب نمی‌کند. می‌گفتیم: «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ»[1]. شاگرد ٢: پس خطاب به مقام لااسم و لارسم نیست، به تعیناتی است که پایین‌تر است. استاد: آن مقام، مقامی ا...

  شاگرد: عبادت مقدم بر معرفت شد؟ استاد: معرفت و عبادت، رابطه‌ی تکاملی دارند. ابتدا تا معرفت نباشد، عبادت نخواهد بود و عبادت معرفت را ازدیاد می‌کند. «اول الدین معرفته». شاگرد: اول می‌گوید: «لایوصف»، بعد بگو «اللّه ‌اکبر» تا به «ایّاک» برسی. این جور استفاده ف...