ازتکازات واضح شیعیان نسبت به امام

 

 از زمان معصومین برخورد شیعه با امام معصوم همین‌طور بود. شیعه می‌دانستند که امام شک نمی‌کند. شیعه می‌دانست که امام همه چیز را می‌داند. اصلاً این‌ها مشکلی نداشتند. وقتی هم می‌آمدند محک بزنند، به امام کاظم علیه‌السلام گفتند. گفتند ما سؤالاتی آورده‌ایم که در کاروان سرا است، توقع داریم وقتی رفتیم همان جا جوابش داده شده باشد. روایتش را دیده‌اید. به این صورت بود. حالا بگوییم آن‌ها را یک آدم‌های خوبی می‌دانستند و بعداً در زمان شیخ مفید این حرف‌های کلامی در آمد. اصلاً این واضح الخلاف است. بله کسی که کار نکرده و ندیده، می‌گوید شاید این حرف‌ها زمان شیخ مفید در آمده. شیخ مفید چه کاره بود که مهم‌ترین اعتقادات اصلیه بدنه شیعه –از صغیر و کبیرشان- را آن هم از قرن پنجم دربیاورد؟! واضح است. حالا این‌که اطرافیان سید تا دیدند در نماز شک کرد، فهمیدند آن اصل نیست، به‌خاطر اعتقاد راسخ قدیمی و مرتکز از روز اول بود.