رفتن به محتوای اصلی

روز هفتم، روز پایان خلقت و استواء بر عرش

 

عرض کردم نمی‌دانیم چرا خلقت سماوات و ارض در شش روز است. هفتش هم همین است. امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمودند: «اجری جمیع الاشیاء علی سبعة». خود این روز هفتم در آیات خیلی عجیب است. «ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ»[1]، هفت آیه در «ستة ایام» هست، در چهار موردش «ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ» هست. من این‌طور گمانم هست که «ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ» اشاره به‌روز هفتم است که روز پایان خلقت است. استواء علی العرش به این صورت است. همچنین آیه‌ای که خیلی کلیدی است؛ «وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَكَانَ عَرۡشُهُۥ عَلَى ٱلۡمَآءِ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلا»[2]؛ قرآن کریم است؛ «لام» می‌تواند لام تفریع باشد. لام غایت باشد. «لیبلوکم» یعنی وقتی تمام شد شما پدید می‌آیید. « وَكَانَ عَرۡشُهُۥ عَلَى ٱلۡمَآءِ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلا»؛ این لام متفرع بر کدام قسمت می‌شود؟ «خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَكَانَ عَرۡشُهُۥ عَلَى ٱلۡمَآءِ»؛ وقتی که تمام شد «کان عرشه علی الماء». اما اگر تفسیر انفسی آیات باشد، مانعی ندارد «لیبلوکم» برای مجموع این روند باشد. این هم از محتملاتی است که در اینجا مطرح است. علی ای حال «لیبلوکم» در اینجا خیلی کلید است در این‌که چند وجه معنا کنیم و به چه صورت معنا کنیم.

 

والحمد لله رب العالمین


[1] الاعراف ۵۴

[2] هود ٧