مروری بر مباحث گذشته

{00:05:05}

جلسه قبل عرض کردم که مباحثه ما کم‌کم سه بخش مهم پیدا کرد. بخش اول، ارائه امتیاز هوش اشراق‌محور در موجوداتی که هبوط کرده‌اند و از عالم دیگر به اینجا آمده‌اند؛ «منها قدمتم و الیها تصیرون»[1]؛ از عالم آخرت به اینجا آمده‌اند و به آنجا برمی‌گردند. نسبت به این‌ها که هوش اشراق‌محور هستند با این هوش‌های مصنوعی که هوش پایه‌محور هستند، ما باید تفاوت‌های روشنی را ارائه بدهیم. این بخش اول بود.

بخش دوم، تحلیل و شناسایی دقیق هوش پایه‌محور است. در این هوش‌هایی که الآن هست، چه می‌گذرد؟ چکار می‌کنند؟ این مرحله، مقدمه‌ای برای مرحله سوم است که وقتی تشخیص دادیم که در هوش پایه‌محور چه مکانیسمی در حال انجام است، آن وقت به ادله شرعیه مراجعه می‌کنیم و موضوعات احکام مختلف فقه را بررسی می‌کنیم تا ببینیم این هوش پایه‌محور در کجاها می‌تواند مقبول باشد و در کجاها مردود باشد. ما مشغول این سه بحث بودیم. از هر کدام مقداری صحبت شده است.

در جلسه قبل در این بخش دوم بودیم. در این مطلب که پردازش زبان را چطور تحلیل کنیم. این‌که آیا این هوش، درک معنا و درک زبان و درک پایه‌محور دارد؟ درک پایه‌محور به‌معنای ظهور معنا است، یعنی معنادار بودن، نه فهم. فهمی که انسان دارد را ندارد، اما ظهور معنا هست و دارد یک کارهای معناداری می‌شود. کار معنادار انجام گرفتن، فرق دارد با این‌که فهم معنا هم صورت بگیرد. خب اگر کار معنادار صورت بگیرد، برای ما مهم است و ما در اینجا مطالب مهمی داریم. پایان جلسه قبل به تکنیک مهم تعبیه‌سازی رسیدیم؛ «embedding» که مقدمه آن را در توضیح بردار عرض کردم.

[1] نهج البلاغة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۱۵