چهار احتمال طریقه صوم و صلات در قطب
(00:08)
دیروز عبارت مرحوم سید در عروه را خواندیم. ایشان چهار وجه را ذکر کردند. فرمودند: «فلا يبعد كون المدار في صومه وصلاته علىٰ البلدان المتعارفة المتوسّطة ، مخيّراً بين أفراد المتوسط»؛ این اوّل بود. «وأمّا احتمال سقوط تكليفهما عنه فبعيد»؛ این هم احتمال دوم بود. «كاحتمال سقوط الصوم وكون الواجب صلاة يوم واحد وليلة واحدة»؛ این هم احتمال سوم است. یعنی در کل سال صوم که ساقط است ولی یک نماز یوم و یک نماز لیل بخواند. چون شش ماه روز و شش ماه شب است. احتمال چهارم؛ «و يحتمل كون المدار بلده الّذي كان متوطّناً فيه سابقاً إن كان له بلد سابق»؛ شهر قبلی خودش را مراعات کند. این چهار احتمال را فرمودند و خودشان بلدان متعارفه را فرمودند. مرحوم آقای حکیم در مستمسک[1] میفرمایند:
«لا يظهر لهذا وجه»؛ برای احتمال بلدان متوسطه میفرمایند. «كيف والصلوات اليومية لها مواقيت معينةمفقودة في الفرض المذكور , فكيف تجب في غير مواقيتها؟».
«وأما الاحتمال الثاني فيمنع عنه : استبعاد سقوط الفرائض المذكورة بالمرة …وأما الاحتمال الأخير فغريب…وبالجملة : الفرض المذكور خارج عن موضوع الأدلة , فلا مجال لأعمالها فيه. فإنه لا شهر رمضان ولا غيره من الشهور, فكيف تجري فيه أحكام شهر رمضان أو غيره؟ فالاحتمال الثالث أوفق بالأدلة»؛ احتمال ثالث اینست که صوم نیست ولی دو نماز در سال هست. خلاصه روز است. میدانیم وقتی روز است باید نماز روز را بخواند. از اول تا آخر نماز روز را میخواند.
شاگرد: یعنی نماز صبح و ظهر و عصر یک بار، نماز مغرب و عشاء هم یک بار.
استاد: نمازهای نهاریه صبح و ظهر و عصر میشود. نمازهای لیلیه مغرب و عشاء میشود. خب ایشان این جور فرمودهاند.
[1] مستمسك العروة الوثقى- ط بیروت نویسنده : الحكيم، السيد محسن جلد : ۸ صفحه : ۴۷۹