حجیت رؤیت شخصی و جمع آن با روایات بلاد

 

شاگرد: روایتی که از فقیه خواندید «الاضحی یوم یضحی الناس»، صدر روایت دارد که برخی از اصحاب تضحیه کرده بودند، لذا این کار را باید مستند به رؤیت کرده باشند. از این می‌توانیم استفاده کنیم با این‌که رؤیت صورت گرفته باشد به‌عنوان حکم ثانوی نباید به رؤیت شخصی عمل کنند.

استاد: امروز می‌خواستم فرمایش شما را بگویم. حضرت فرمودند «صوموا لرؤیته بعد فرمودند لیس الرؤیة»، می‌خواستم عرض کنم خود ظاهر این حدیث این است که حتی کسی هم که خودش دیده می‌گوید من که گفتم «صوموا للرؤیة»، بعد می‌گویم «لیس الرؤیة»، یعنی چون این رؤیت تو همه‌گیر نشد، اصلاً نزد من رؤیت نیست. ما بودیم و این روایت همین را می‌گفتیم. یعنی آن را نفی می‌کنیم. ولی با وجود اجماع و سایر روایات دیگر می‌گوییم اگر خودش دید، باید بگیرد. اما اگر ما بودیم و این روایت، لسان این حدیث این است که «لیس الرؤیة»؛ یعنی وقتی با تو همراهی نشد اصلاً این رؤیت تو نزد من اصلاً رؤیت نیست.

 

والحمد لله رب العالمین