نگاه شیعه به معصومین؛ مظلومیت ناسوتی همراه با سلطنت ملکوتی
(12:27)
علی ای حال زندگی معصومین آنطور که ظاهرش در حیات دنیا بود و مظلومیتشان بود، اینطور بود. از خصوصیات شیعیان درست و شیعههایی که روی حساب فهم و معرفت هستند، همین است؛ کمالشان در همین است که بین زندگی ناسوتی و ظاهری و مظلومیت اهل البیت علیهمالسلام که در زیارت امام رضا علیهالسلام دارد: «للهم العن الذین حملوا الناس علی اکتاف آلمحمد». این چیز شوخی ای نیست. بین این با آن باطن جمع میکنند. گاهی شیعه ذوب میشدند. وقتی منصور ملعون خودش را با تبختر روی بدن امام صادق علیهالسلام انداخته بود، حضرت متحمل اذیت بودند؛ آن شیعه میگوید میخواستم ذوب بشوم. حضرت یک اشارهای کردند و گفتند اینجا یک جور کار است، تو از باطن امر که خبر نداری. حالا ببین چه خبر است. به نظرم میگوید: دیدم «ملأ الخافقین». ملائکه و جنود دور حضرت را گرفته بودند. حضرت فرمودند فقط این ظاهر و اینجا را نبین. آن را هم ببین.
حاج آقا مکرر میفرمودند؛ وقتی جنیان آمدند و به حضرت سید الشهدا فرمودند ما شما را یاری میکنیم، فرمودند: «نحن و الله أقدر عليهم منكم»[1]. «والله انا اقدر منکم» با «رضی الله رضانا اهل البیت» یا «خیّر بین النصر و الشهادة» اینها مطالب کمی نیست. شیعه میتوانند اینها را جمع کند.
شما ببینید در امام هادی علیهالسلام نکات ظریفی در کار هست. سنی ها میگویند اینها ذریه پیامبر بودند، بین مردم موجه بودند، متوکل هم برای حفظ جانشان میخواست از حضرت تجلیل کند، لذا آنها را به سامرا آورد؛ در ناز و نعمت! چرا آن جا باشید به سامرا بیایید! اینطور گفته میشود. از چیزهای جالبی که هست، همین است: روزی که امام علیهالسلام وارد سامرا شدند آن ملعون تعمد داشت که حضرت با اجلال وارد سامرا نشوند. خب اگر میخواست تجلیل کند که حضرت را خان صعالیک نمیبرد. وقتی وارد شدند گفتند خلیفه کجا است؟ معلوم نیست. دیدید؛ میگویند شکار رفته یا … معلوم نیست. خب حضرت کجا بروند؟ خان الصعالیک. در فدکیه یک صفحه مستقلی راجع به همین خان الصعالیک هست. کسی که شیعه بود خیلی ناراحت شد. گفت یابن رسول الله او میخواهد شما را تحقیر کند، شما را در خان الصعالیک وارد کردند. حالش خیلی بد شد. مثل قضیه منصور، حضرت اشارهای کردند و باطن کار را دید. حضرت فرمودند: «حيث كنا فهذا لنا عتيد و لسنا في خان الصعاليك»[2]. میبینی که خان الصعالیکی هست، حرفی نیست اما اگر هر دوی آنها را ببینی، میبینی خدای متعال مظلومیت و آن قدرت را طوری جمع کرده که «يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ ۚ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَٰكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ»[3]. آنها به خیالشان است که حضرت در خان الصعالیک هستند. مثلاً کاری کرده که حضرت با اجلال وارد سامرا نشوند. او که از بقیه کار خبر ندارد.
[1] بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج۴۴، ص: ۳۳۰
[2] بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم ج۱ ص۴۰۶
[3] المنافقون ۸