تصویر توفیق شرعی به انشاء شارع و تناسب با امر به قضاء

 

آن روز عرض کردم خب منافاتی ندارد، «وفق»‌‌ای که حضرت به این معنای محتمل معنا می‌‌کنند را شما به‌‌معنای «وفق» به انشاء شارع بگیرید. به حکم شرعی. «و الا فلا»؛ باید قضاء آن را بگیرد. حالا اگر آمد و مطابق در آمد، این روزه‌‌ای را که با ماه مبارک جور درآمده را شارع از او قبول کرده است. می‌‌توانست قبول نکند. پس «یوم وفق له» به انشاء شارع و اجزاء شارع و حکم شارع به این‌‌که از تو قبول می‌‌کنم، است. توفیقی است که متفرع برحکم شرعی است. نه این‌‌که توفیقی است که متفرع بر انطباق قهری آن روز بر رؤیت هلال واقعی باشد. آن روز این را عرض کردم.