جاذبیت خورشید در فاصله آن نسبت به زمین

(8:39)

همچنین آقا برای جاذبیت هم فرمودند. جاذبیت هم همین‌طور است. در جاذبیت آیا جاذبه، میدانِ پیوسته ی متصلی دارد که در لا زمان تأثیر می‌کند؟ معلوم نیست. یعنی همین‌طور که نور هفت-هشت دقیقه طول می‌کشد تا به زمین برسد، جاذبیتی هم که خورشید برای زمین دارد، در بستر زمان چیزی به‌عنوان جاذبه رد و بدل می‌شود؟ یا جاذبه بلادرنگ است؟ در بعض مبانی ممکن است بلادرنگ باشد، اما روی قواعد نیرو و جاذبیت، که اعمال جاذبیت را با خط مستقیم محاسبه می‌کنند باز فاصله تأثیرگذار است. الان هم بیشتر از سرعت نور را می‌گویند؛ علی ای حال جزء مسلمات کلاس قرن بیستم این بود که بیشتر از سرعت نور نداریم. آن وقت با آن ادبیاتی که در فضای کوانتوم صحبت می‌کردند، برای جاذبه، در مقابل فوتون، گراویتون قائل می‌شدند. یعنی جاذبیت را با ذراتی شبیه فوتون ترسیم می‌کردند؛ فوتون کوانتوم نور است، گراویتون کوانتوم جاذبیت است. بین زمین و خورشید با این ذرات هست که دارد جاذبیت برقرار می‌شود. نه چیز دیگری. اگر این جور باشد، باز جاذبیت هم همین‌طور است. یعنی وقتی جاذبیت خورشید آب دریا را جذب می‌کند، این فاصله، طول کشیده تا قوه نیروی جاذبه شمس به زمین برسد و آب را بالا بکشد و جزر و مد بشود. این حرف‌ها اینجا هست.