حمل «ازیده» به قصد ازدیاد و بدعت

جلسه قبل عرض کردم روایت اول ناظر به احراز واقع بود و هیچ حیثیتی هم در آن نبود. «لان أصوم يوما من شعبان أحب إلي من أن افطر يوما من شهر رمضان». اما روایت هشتم که ظاهرش معارض با آن بود، متحیث به حیثیت «ازیده فی شهر رمضان» بود. یعنی اگر این «ازیده» بیاید این روایت می‌‌آید. اگر «ازیده» نیاید این روایت نمی‌‌آید. صحبت سر این بود که «ازیده» به نیت باشد؛ یعنی من نیت می‌‌کنم که برای ماه مبارک روزه می‌‌گیرم و حال آن‌‌که یوم الشک است. یا نه، «ازیده» به حمل شایع است؟ وقتی یوم الشک را بگیرم خودش زیاد شده است. این دو احتمال مطرح بود که ببینیم کدام یک از آن‌‌ها سر می‌‌رسد.