شواهدی از روایات اقبال الاعمال در لحظهای بودن شروع شهر
«فَإِذَا كَانَ أَوَّلُ لَيْلَةٍ مِنْهُ»؛ تعبیر را ببینید. این روایت بود که آقا فرمودند. حالا در جاهای دیگر اقبال هم هست که عرض میکنم. در کتب اهلسنت هم خیلی روایات هست که دارد «اذا کان اول لیلة». پس اولین لیله شد خطاب میآید. تا آن جا که «وَ يَقُولُ لَهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَا رِضْوَانُ افْتَحْ أَبْوَابَ الْجِنَانِ يَا مَالِكُ أَغْلِقْ أَبْوَابَ الْجَحِيمِ عَنِ الصَّائِمِينَ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ يَا جَبْرَئِيلُ اهْبِطْ إِلَى الْأَرْضِ فَصَفِّدْ مَرَدَةَ الشَّيَاطِينِ»؛ اولین لیله است که این امر میآید تا جبرئیل این کار را انجام بدهد.
6:13
این روایت امالی مفید این مزیت را دارد؛ «غلّت مردة الشیاطین» ظهور در این دارد که شاید غلول شیاطین نسبت به هر بلدی متفاوت باشد، در آن ضعیفتر است. چون دارد یک واقعه را میگوید. نه یک چیز کلی را که بعد بگوییم هر بلدی نسبت به خودش است.
«ثُمَّ يَقُلْنَ يَا رِضْوَانُ مَا هَذِهِ اللَّيْلَةُ فَيُجِيبُهُنَّ بِالتَّلْبِيَةِ ثُمَّ يَقُولُ يَا خَيْرَاتُ حِسَانٌ هَذِهِ أَوَّلُ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ قَدْ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجِنَانِ لِلصَّائِمِينَ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلیاللهعلیهوآله»؛ ببینید میفرماید «هذه اول لیلة... من امة». در اینجا است که این سؤال مطرح میشود در تعبیر «هذه اول اللیلة»، مراد کدام لیله است؟ لیله قم را میگوید؟ لیله بغداد را میگوید؟ اسپانیا یا کابل؟ خصوص حرمین شریفین؟ چون هر وقتی که بخواهد باشد، بخشی از زمین روز است و بخشی از آن شب است. صدق شروع «اول لیلة» چه زمانی است؟ میزان میخواهیم. برای غلول شیاطین هر شهری نسبت خودشان است! اینجا که هر شهری نیست که نسبت به خودشان باشد. مخاطبه ای است که صورت میگیرد و واقعهی واحدهای است. این را میگویند و بعد خطاب میآید که یا رضوان! «افتح» و یا جبرئیل اهْبِطْ إِلَى الْأَرْضِ فَصَفِّدْ.
بنابراین این روایت بیشتر ظهور دارد که ما باید برای لیله ارض بیشتر فکر کنیم. برای کل کره فکر کنیم که اینجا یک واقعهای است که میآید و یک چیزی انجام میشود.