الف) ماهیت فاضله افضل المرتبتین است، نه افضل الفردین
20:27
ببینید با یک استدلال، یک ارتکاز کنار گذاشته شد. ما میگوییم قنوت جزء نماز است و جزء مستحبی است. همه فقها میگویند، سید هم فرمودند. اما ایشان با یک استدلال این را کنار گذاشتند. چقدر میتوان در این استدلال سؤال مطرح کرد! من چند تا از آن را عرض میکنم.
فرمودند اجزا مستحبی اجزاء صرف الماهیه نیستند؛ اجزاء ماهیت فاضله هم نیستند. و الا اگر جزئی از مرتبه ماهیت فاضله باشند، «کانت عین صرف الماهیه فی الخارج»؛ عین آن صرف الماهیه در خارج میشوند. چرا؟ «لان الماهیه الفاضله افضل الفردین».
همینجا سؤال هست. ماهیت فاضله، افضل الفردین است؟! خودتان میفرمایید «ماهیت فاضله»، اما سراغ فرد میروید؟! هنوز تا فرد و اینکه وجود پیدا کند، کار داریم. ماهیت فاضله ابتدا به ساکن خودش است؛ نفرمایید ماهیت فاضله افضل الفردین است، بلکه ماهیت فاضله افضل المرتبتین است. تا اینکه بعداً به فردش برسد. شما به جای اینکه روی مبنای مفروض تأکید کنید - لان الماهیة الفاضلة افضل المرتبتین للماهیة الواحدة - سراغ فرد میروید و میگویید افضل الفردین است و بعد ماهیت صرف با آن یکی میشود!