طرح سه احتمال در روایت اسحاق به عمار توسط وحید بهبهانی و میل ایشان به احتمال دوم؛ انتساب احتمال سوم به وحید در مصباح سید بحرالعلوم و عدم ذکر احتمال دوم
میفرمایند: «الثاني: ما ذكره بعض مشايخنا المحقّقین (دام ظلّه العالي) و هو أن المراد وجوب الإتمام لو وقع الاشتباه في آخر شهر رمضان»؛ خُب مرحوم سید این را به استاد نسبت میدهند. اما همانطوری که من عرض کردم در دو جای رساله ایشان هست. لذا مشکوک شدم که آیا منظور از «بعض مشایخنا المحققین» وحید هستند یا نه. لذا باید تحقیق بیشتری کرد. وحید در ابتدای این مقاله، این را میگویند، بعد میگویند «فتامل». ذیل آنکه دوباره به همین حدیث بر میگردند سه احتمال را مطرح میکنند و خود ایشان، احتمال اوسط را ترجیح میدهند که به مختار سید نزدیک است؛ اما به این معنا که اگر روزه هست و قبل از زوال دیده شد، تغییر نیت بدهد. یعنی کاشف از دیشب است. معلوم میشود که دیشب ماه بوده اما او ندیده، و حالا قبل از زوال بهعنوان اماره دیشب، آن را دید، حالا واجب است که آن را تمام کند. یعنی حالا واجب است که از سیام شعبان به اول ماه مبارک عدول نیت کند. چون این رؤیت قبل از زوال کاشف از این است که در دیشب امکان رؤیت داشته.
12:56
بدون نظر