تأیید دیدگاه آخوند خراسانی در بیان مرحوم مظفر

 

مرحوم مظفر عبارتشان این است:

وقد اورد عليه صاحب الكفاية بما محصله مع توضيح منا: انا نمنع من ظهور هذه الرواية في الاستصحاب فضلا عن أظهريتها، نظر إلى ان دلالتها عليه تتوقف على أن يراد من اليقين اليقين بعدم دخول رمضان وعدم دخول شوال، ولكن ليس من البعيد ان يكون المراد به اليقين بدخول رمضان المنوط به وجوب الصوم واليقين بدخول شوال المنوط به وجوب الافطار. ومعنى انه لا يدخله الشك انه لا يعطی حكم اليقين للشك ولا ينزل منزلته، بل المدارفي وجوب الصوم والافطار على اليقين فقط، فانه وحده هو المناط في وجوبهما، أي ان الصوم والافطار يدوران مداره[1]

«وقد اورد عليه صاحب الكفاية بما محصله مع توضيح منا»؛ یا این‌‌که نظرشان نبوده یا در مجموع درس و بحثشان این‌‌طور بوده که به فرمایش استادشان در نهایة الدرایه خیلی نزدیک است. «…ولكن ليس من البعيد ان يكون المراد به اليقين بدخول رمضان»؛ نه یقین به شعبان. یقین به عدم دخول رمضان که استصحاب شود. بلکه یقین به دخول رمضان است، «المنوط به وجوب الصوم واليقين بدخول شوال المنوط به وجوب الافطار. ومعنى انه لا يدخله الشك انه لا يعطي حكم اليقين للشك ولا ينزل منزلته»؛ این عبارت خیلی نزدیک به نهایة الدرایه استادشان است. ایشان هم این‌‌طور فرموده‌‌اند؛ ایشان در فرمایش استادشان سه تعلیقه دارند؛ این فرمایش استادشان که می‌‌گویند «ان مراجعة الاخبار…» که در باب یوم الشک است.

[1]  أصول الفقه- ط دفتر تبلیغات اسلامی ج٢ص٢٨۶