حرمت علمی صوم عیدین

نکته دوم؛ حاصل عرض من در مورد روایت «اتخوف» این بود: صاحب حدائق فرمودند حضرت بیان اقناعی آورده‌اند. من یک کلمه عرض کردم: ظاهر «اتخوف» مناسبت دارد با فرمایش سید. ما باشیم و این روایت «اتخوف» و فرمایش سید، این‌ها با هم هماهنگ هستند. دلالت بر فرمایش سید که فرمودند: احتیاط در طرفین کار است، می‌کند؛ از یک طرف احتمال می‌دهیم که عید باشد و حرام باشد، از یک طرف [احتمال می‌دهیم که روزه واجب باشد]. ولو آن «اتخوف» در عید قربان است اما به عدم فصل، همان «اتخوف» در صوم عید فطر هم می‌آید. بنابراین از این ناحیه دلالتش خوب بود. فقط من عرض کردم اگر با سائر ادله با مجموعی که عرض شد اگر سر برسد ، تاویلی برای روایت می‌آوریم.

نکته خوبی که هست، این است: علی ای حال احتمال حرمت ثبوتی صوم اول شوال و عاشر ذی الحجه که مشترک بین عالم و جاهل است و موافق ارتکاز بدوی است، اگر بخواهیم از این دست برداریم و بگوییم شارع مقدس بخشی از عالم اثبات را جزء موضوع حرمت قرار داده، نه مطلق ثبوت. اگر این را بگوییم باید دست از اجماع برداریم. اجماع چیست؟ اجماع اشتراک احکام بین عالم و جاهل.