تحریم صوم العیدین نزد شیخ طوسی
(00:35)
شاگرد: جمعبندی بحث ماند.
استاد: ان شاءالله یادآوری کنید.
جلسه قبل بعد از مباحثه از تهذیب مرحوم شیخ روایتی را آوردند.
شاگرد: جمعبندی روایات بود. یکی مربوط به حرمت صوم عید بود که در موضوعش علم دخالت دارد.
استاد: بله، روایاتی که علم دخالت دارد. مضمون روایات یادتان هست؟
شاگرد: «اتخوف» داشت.
استاد: بله، حالا عرض میکنم. علی ای حال در تهذیب، جلد چهارم، صفحه دویست و نود و هفت، روایتی را خواندند. مرحوم شیخ طبق نظر خودشان میگویند: روایتی که میگوید اگر میخواهد کفاره قتل خطایی انجام بدهد که در اشهر حرم واقع شده، اگر بین آنها روز عید قرار بگیرد، روایت فرمود که اشکالی ندارد. مرحوم شیخ می فرمایند:
فليس بمناقض لما تضمنه الخبر الاول من تحريم صيام العيدين لان التحريم انما وقع على من يصومهما مختارا مبتدءا ، فاما إذا لزمه شهران متتابعان على حسب ما تضمنه الخبر فيلزمه صوم هذه الايام لادخاله نفسه في ذلك[1]
«لان التحريم انما وقع على من يصومهما مختارا مبتدءا»؛ تحریم برای این آمده اما اینکه خودش آمده قتل خطایی واقع شده و میخواهد در اشهر حرم، روزه ها را بگیرد، اینجا دیگر حرام نیست. من عبارت را نگاه کردم، خیلی محکم بر این نیست که عبارت شیخ دلالت بر بحث ما داشته باشد. ولی چون اشاره فرمودند من گفتم این نظرتان باشد. بعداً ثبت کنید و روی آن تأمل کنید. مرحوم شیخ هم این را دارند. یعنی حرمت صوم عیدین را به این عنوان که عاشر ذی الحجه مفسده ملاکی دارد وخداوند متعال مشترکاً بین العالم و الجاهل حرامش کرده، گویا اینطوری شیخ قبول نداشته. این اندازه مانعی ندارد. اما اینکه مقصود ایشان از «التحریم انما وقع… فيلزمه صوم ... نفسه في ذلك » چه بوده، معلوم نیست. این یک نکته.
[1] تهذيب الأحكام نویسنده : شيخ الطائفة جلد : ۴ صفحه : ۲۹۷