شاهد مانعیت ارتفاع کم قمر؛ رویت هلال در ارتفاع بالا و عدم رویت همان هلال در ارتفاع پایین

(43:50)

شاهدش را عرض کنم؛ در سال۹۲ بوده، دو-سه تا را عرض می‌کنم. الآن بحثی دارند؛ مفصل در اینترنت هم هست. ظاهراً از سال نود و دو به این طرف بحث ساکت شده است. رویت هلال این است: همین هلال ماه رجب که حتی با تلسکوپ دیده نمی‌شود را در بعد از ظهر می‌توانیم ببینیم. البته با بعض شرائط دیگر؛ به‌صورت مطلق عرض نمی‌کنم. اسم آن را به این صورت می‌گذارند: رویت هلال در روز با عدم تمکن از رؤیت هلال در وقت غروب همان روز. یک بحث خیلی جدید و دقیق خوبی است. از قدیم رؤیت هلال در روز بوده است، آن چه که الآن هست این است؛ خیلی قشنگ است؛ در این‌که هلال قبل از زوال دیده بشود اختلاف بود؛ سید بحر العلوم و مشهور اختلاف داشتند. اما این‌که هلال را بعد از زوال ببینیم اجماع نبود؟! یعنی وقتی بعد از زوال دیدیم فردا اول ماه است. اطلاق رؤیت بعد از زوال می‌گوید: بعد از زوال ببینید، خواه وقت غروب ببینید یا نبینید. یا این‌که بعد از زوال ببینید و حتماً هم باید در وقت غروب بتوانید ببینید؟! این دو فرض است.

در همین هلال ماه رجب، پنج شنبه اول ماه بود، شب چهارشنبه در روز با شرائطی قبل از غروب آفتاب ممکن بود که این هلال را ببینند؛ اینجا شده یا نه منظورم نیست. حالا سال نود و دو را عرض می‌کنم. می‌خواهم فقط ترسیم کنم که چطور می‌شود. ظاهراً آقای میر سعید فرموده بودند به تجربه‌ای که دارم بهترین وقت رویت هلال در روز وقتی است که حتماً یا حداقل خورشید بیست درجه ارتفاع داشته باشد. یعنی بیست درجه خورشید بالای افق است، حالا ماه را ببینیم. چرا خوب است؟ یکی از خوبی هایش این است که چون ارتفاع ماه خیلی زیاد است، نورش مسیر طولانی را در جو طی نمی‌کند. الآن نورش به ما می‌رسد. همان نوری که در بوینس آیرس می‌بینند، ساعت چهار بعد از ظهر ما هم به‌خوبی می‌بینند. اما همین نور در وقت غروب به‌خاطر مسیر طولانی شدنش، آن را در جو نمی‌بینند. ارتکاز شما چه می‌گوید؟ ساعت پنج است، هلال را در شهر خودمان دیدیم، اما چون دارد پایین می‌رود و باید نورش در جو مسیر طولانی ای بیاید لذا از بین می‌رود و در وقت غروب آن را نمی‌بینیم. بگوییم اول این ماه را قبول نداریم؟! نظیر همچون چیزی در سال نود و دو شده بود. حتی دیدم اعضائی که رفته بودند و در کار بود گفته بود به آن آقا در اصفهان زنگ زدم و همه این‌ها را آماده کردم بودم تا بگویند که فردا عید است، بعد که شورای فقهی تشکیل شد، قبول نکردند. قضیه چه بود؟ قضیه این بود که سه نفر از متدرّب ترین راصدین ایران همان بعد از ظهر دیدند. گزارش هم دادند. کسی هم اصلاً شک نداشت که این ها خبره هستند. این‌ها دچار توهم نمی‌شوند. سه نفر بودند. دیدند و آمدند گزارش بدهند.