بیانی نسبت به انشائات طولی

 (00:15)

جلسه قبل بحث‌هایی شد؛ از خصوصیاتش فاصله‌ای شد.

شاگرد: قرار بود در مورد نکته طولیت صحبت بفرمایید. همان‌طوری که ما برای ساعت محلی و ساعت جهانی غرضی داریم، می‌توان به این صورت فرض کرد که در یک نگاه، ماه شخصی است که طبق «إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عندالله»[1] لیلة القدر به این صورت در می آید، اما از آن طرف شارع یک اغراضی با روز و شب بندگان دارد که در طول ماه شخصی، یک ماه شرعی و اعتباری را قرارداد کنند.

استاد: حاصل فرمایش شما این می‌شود: احکام تکوینیات و تشریعیاتی که مربوط به یک کره می‌شود را طبق یک نصف النهار خاص جلو برویم، و جاهایی که احکام فردی است و یک فردی می‌خواهد انجام بدهد، به‌خصوص این‌که موضوع آن حکم، یوم و لیلة باشد؛ می‌خواهد روزه بگیرد. روز باید روز او باشد. وقتی می‌خواهد روزه بگیرد معنا ندارد موضوع صوم –که نهار است- را در کل کره به دنبالش برگردیم. اگر این منظور شماست خُب این مانعی ندارد.

شاگرد: چیزهایی هم هست که تکوینی است؛ مثل «غُلّت مردة الشیاطین» و اینها یک عده امور هستند.

استاد: بله.

[1] التوبه ۳۶