رؤیت قبل از زوال و رابطه آن با بحث اشتراک در شب

استاد: نه. لازمه اش این نیست. ما به‌دنبال همین هستیم. از چیزهایی که می‌خواهم الآن عرض کنم و نمی‌دانم کسی گفته یا نه، این است: از چیزهایی که مقداری تعجب من را برانگیخت این است: خود ایشان در رؤیت قبل از زوال از استادشان فاصله گرفتند و قبول ندارند. اما بسیاری از کسانی که شاگرد مرحوم آقای خوئی بودند و منهاج دارند در این فتوا با استادشان همراه هستند.

ثبت الهلال بالعلم الحاصل من الرؤية أو التواتر،أو غيرهما، بالاطمئنان الحاصل من الشياع أو غيره،أو بمضي ثلاثين يوما من هلال شعبان فيثبت هلال شهر رمضان،أو ثلاثين يوما من شهر رمضان فيثبت هلال شوال،و بشهادة عدلين،و في ثبوته بحكم الحاكم الذي لا يعلم خطأه و لا خطأ مستنده إشكال بل منع،و لا يثبت بشهادة النساء،و لا بشهادة العدل الواحد و لو مع اليمين،و لا بقول المنجمين،و لا بغيبوبته بعد الشفق ليدل على أنه لليلة السابقة،و لا بشهادة العدلين إذا لم يشهدا بالرؤية،و لا يبعد ثبوته برؤيته قبل الزوال،فيكون يوم الرؤية من الشهر اللاحق،و كذا بتطوق الهلال،فيدل على أنه لليلة السابقة[1]

می‌فرمایند «یثبت الهلال...» و «و لایثبت...» تا اینجا که وقتی می‌خواهند خلاف مشهور – همانی که در مصباح مرحوم بحر العلوم شروع کردیم - فتوی بدهند، می‌فرمایند: «و لا يبعد ثبوته برؤيته قبل الزوال، فيكون يوم الرؤية من الشهر اللاحق»؛ روز اول نه دوم. وقتی شما قبل از زوال در قم دیدید امروز اول شعبان می‌شود نه دوم. این طبق روایات است.

شاگرد: منظورم این است که اگر مرحوم خویی قائل هستند که خروج از تحت‌الشعاع یکی است، نباید اشتراک در شب را مطرح کنند.

استاد: درست است، لازم نیست که روز دوم باشد. ببینید من می‌خواهم چه بگویم. می‌خواهم بگویم که ایشان قبول ندارند اما روی مبنای استادشان، استادشان می‌توانند حرف دیگری بزنند که البته نزده­اند. همین هم هست که می‌گویم تفحص کنید و ببینید کسی دیگر به ایشان نسبت داده یا نه.

[1]  منهاج الصالحين نویسنده : الخوئي، السيد أبوالقاسم    جلد : 1  صفحه : ۲