نسخه صحیح از روایت «من صام یوم الشک فرارا بدینه»

روایتی که در چاپ اسلامیه اشتباه بود. در چاپ آل البیت درست است. باب شانزدهم ابواب احکام شهر رمضان، حدیث ششم که از مقنعه نقل کرده بودند.

من صام يوم الشك فرارا بدينه فكأنما صام ألف يوم من أيام الآخرة غرا زهرا لا تشاكل أيام الدنيا[1]

دیروز این احتمال آمد که «غُرّا زُهرا» به‌‌معنای صائمین هم باشد. البته آن وقت من توجه نداشتم که «لاتشاکل ایام الدنیا» این احتمال را بعید می‌‌کند. چرا؟ چون «صام الف یوما من ایام الاخره غرا زهرا لاتشاکل ایام الدنیا»؛ این دیگر نمی‌‌تواند فاصله شود. ولو با تاویل مانعی ندارد. صفر نیست. امر تاویل خیلی وسیع است. اما از حیث ظاهر این‌‌طور نیست. با کلمه «لاتشاکل ایام الدنیا» خیلی بعید می‌‌شود که «غرا زهرا» وصف صائمین باشد. این برای مویداتی بود که قرار شد فکر کنیم و برای این روایات جمع‌‌آوری کنیم.

[1]  وسائل الشيعة ط-آل البیت ج١٠ص٣٠٠