ب) انشاء طولی قضاء صوم مریض در ظرف یک سال

یکی از صغریات آن، مانحن فیه است. الآن شارع مقدس صوم را به چه صورت تقنین کرده؟ می‌گوییم هر روزی را واجب قرار داده! این یک نگاه است. اگر هم در یک فضایی ادله دیگری آمد، می‌گوییم خُب تعارض دارند! اما اگر انشائات را طولی ببینیم بسیاری از تعارض­ها بین ادله از بین می‌رود.

 یک احتمال را در مانحن فیه به‌عنوان پیشنهاد طلبگی عرض می‌کنم؛ همه شما مستحضر هستید؛ می‌گویید اگر کسی مریض بود و نتوانست در ماه مبارک روزه بگیرد، بعداً قضا کند. خُب اگر تا ماه مبارک سال آینده مریض بود، قضا ندارد. این ماه مبارک اصلاً قضا ندارد. فدیه می‌دهد و تمام. از این فتوا چه چیزی را حدس می‌زنید؟ می‌خواهم یک پایه طولی انشاء بدوی کشف کنیم. کشف می‌کنیم ظرفی که خدای متعال برای اصل انشاء وجوب صوم بر مؤمن قرار داده، سال است. لذا می‌فرماید اگر کل سال نتوانستی روزه بگیری، هیچ چیزی بر گردنت نیست. قضا هم ندارد. اگر درست نیست مانعی ندارد. من به‌عنوان یک استظهار نقل می‌کنم.