روایت ابی العباس
به روایت چهارم رسیدیم.
وعنه، عن الحسن بن علي، عن القاسم بن عروة، عن أبي العباس، عن أبي عبد الله عليه السلام قال: الصوم للرؤية والفطر للرؤية وليس الرؤية أن يراه واحد ولا اثنان ولا خمسون. ورواه الصدوق باسناده عن القاسم بن عروة. أقول: يأتي وجهه[1]
«وعنه، عن الحسن بن علي»؛ علی بن فضال، «عن القاسم بن عروة، عن أبي العباس»؛ فضل بن عبد الملک، «عن أبي عبد الله عليه السلام قال: الصوم للرؤية والفطر للرؤية وليس الرؤية أن يراه واحد ولا اثنان ولا خمسون».
«ورواه الصدوق باسناده عن القاسم بن عروة»؛ این روایت در فقیه هم آمده است. مرحوم مجلسی در ملاذ فرمودند «مجهولٌ». ما در سند، علی بن مهزیار داریم، ابن فضال داریم و قاسم بن عروه و ابی العباس. ابی العباس که توثیق صریح دارد. ابن فضال هم که معروف است که فطحی است؛ اینکه سند بهخاطر او تصحیح شود یا موثقه شود، جای خودش. علی بن مهزیار هم معلوم است. ظاهراً بهخاطر قاسم بن عروه است که مرحوم مجلسی تعبیر «مجهول» را به کار بردهاند. ایشان مطرح شده اما توثیق نشده است. شاید منظور از کلمه «مجهول» مرحوم مجلسی همین است. یعنی قاسم بن عروه صریحاً توثیق نشده است. در رجال ابن داود دارد «ممدوح».
[1] همان ۱۸۴
بدون نظر