رفتن به محتوای اصلی

ترحم امام رضا علیه‌السلام برای حمزة بن بزیع

(39:53)

چیزی که می‌خواهم عرض کنم، این است: یکی از کسانی که به‌عنوان واقفیه نام برده شده، حمزة بن بزیع است. در کشی روایت جالبی هست. می‌گوید وقتی اسم حمزة آمد امام رضا علیه‌السلام فرمودند رحمه الله. راوی می‌گوید یابن رسول الله! انه وقف . او شما را به‌عنوان امام قبول ندارد، شما می‌گویید رحمه الله؟! حضرت برای بار دوم فرمودند: رحمه الله و بعد از درنگی فرمودند: «من جحد حقی کمن جحد حق ابائی»[1]. یعنی کسی واقفی باشد تمام است! اصل وقف را رد کردند. اما اسم نبردند که خلاصه این حمزة بن بزیع چه می‌شود! دوبار خودشان فرمودند رحمه الله، اما او چه می‌شود؟! احتمال دارد که به علم امامت می‌دانستند که در وقت وفات توبه کرده است. این احتمال دم دستی است. خب مانعی هم ندارد. ولی این‌که حضرت در وقت وفات به دادش برسند و مؤمن برود، با این‌که حضرت بین بدنه شیعه رحمه الله بگویند، دور به ذهن می‌رسد. احتمال قوی‌تر این است که حضرت می‌خواهند اشاره کنند به این‌که تلقی شما از وقف او درست نیست. عباراتی به این صورت میان اصحاب معصومین زیاد است.


[1] إختيار معرفة الرجال المعروف بـ رجال الكشي نویسنده : الشيخ الطوسي    جلد : ۱  صفحه : ۶۱۵ « رَوَى أَصْحَابُنَا عَنِ الْفَضْلِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْغَفَّارِ الْمَكْفُوفِ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْحُسَيْنِ‌[3] بْنِ صَالِحٍ الْخَثْعَمِيِّ، قَالَ:، ذُكِرَ بَيْنَ يَدَيْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا (ع) حَمْزَةُ بْنُ بَزِيعٍ فَتَرَحَّمَ عَلَيْهِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ كَانَ يَقُولُ بِمُوسَى وَ يَقِفُ عَلَيْهِ! فَتَرَحَّمَ عَلَيْهِ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ: مَنْ جَحَدَ حَقِّي كَمَنْ جَحَدَ حَقَّ آبَائِي».