اعتراض محقق اول به صدوق در قبول روایات عدد

این مهم بودن این اقوال و عجیب بودنشان است. آن هم کلام شیخ صدوق. فعلاً این برای مرآة بود. در جواهر مرحوم صاحب جواهر جمله‌ای دارند. از جاهایی است که یادداشت کردنی است. می‌فرمایند محقق اول صاحب معتبر عبارتی دارد که شاید تعریض به صدوق است. بعد می‌گویند هر چه صدوق گفته نباید ما بی ادبی کنیم. صاحب جواهر اعتراض کنند به صاحب معتبر.

وكأنه إليه أشار المصنف ببعض الحشوية ، لكن لا ينبغي ترك الأدب معه ، لأنه من أجلاء الطائفة ومن خزان آل محمد صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم ، فهو أعلم بما قال وإن صدر منه ما هو أعظم من ذلك من القول بجواز السهو على المعصومين (ع) ووقوعه الذي من ضرورة مذهب الشيعة خلافه ، ونسأل الله العفو والعافية والمغفرة لنا وله ، فإنه الغفور الرحيم الرؤف الحليم العليم الحكيم.[1]

«وكأنه إليه أشار المصنف ببعض الحشوية، لكن لا ينبغي ترك الأدب معه»؛ من اینجا را برای این قسمتش نخواندم، برای اینجا خواندم: می‌فرمایند: «لأنه من أجلاء الطائفة و من خزان آل محمد صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم»؛ از صدوق تعبیر به خزان می‌کنند. واقعاً هم به شیخ صدوق می‌آید. بالای دویست کتاب دارند. همه چه کتاب‌هایی بودند.

«فهو أعلم بما قال»؛ او بهتر می دانسته. «وإن صدر منه ما هو أعظم من ذلك»؛ از کارهای جالب صاحب جواهر این است. ایشان می‌گویند به ایشان بی ادبی نکنید، خودش بزرگ است، ولو از این چیزی که شما می‌گویید بالاترش از ایشان صادر شده!

«من القول بجواز السهو على المعصومين (ع) و وقوعه الذي من ضرورة مذهب الشيعة خلافه»؛ خب خود ایشان را ببینید!

 «و نسأل الله العفو والعافية والمغفرة لنا وله ، فإنه الغفور الرحيم الرؤف الحليم العليم الحكيم».

شاگرد: حشویه که یک گروه کلامی هستند. چطور به شیخ صدوق تطبیق داده‌اند؟

استاد: کاربرد بیشتر حشویه در محدثین قشری گفته می‌شود. حالا باز هم تفحص کنید. در خاطر من این است که الحشویه یعنی محدثین تحت اللفظی که فقط منحصر در لفظ هستند.

شاگرد: معلوم نیست منظورشان این باشد.

استاد: بله، ولی چون عبارت فقیه سنگین است و ایشان هم فرموده‌اند «کانه اشار الیه المصنف».

[1] جواهر الكلام نویسنده : النجفي الجواهري، الشيخ محمد حسن    جلد : ۱۶ صفحه : ۳۶۵