جواب ابتدائی: عدم جریان شبهه در قوس متصل

آن چه که من نوشته بودم جواب موقتی بود. جواب‌هایی هست تا بحث فعلاً جلو برود و دقت بیشتر بشود. من عرض کرده بودم: «در شبهه خرمن، مشکل از کثرت کمّی است که رواداری پدید می‌آورد»؛ مثلاً یک دانه گندم، دو تا، سه تا و …، چون هر دانه گندم تا بی‌نهایت رواداری دارد دچار پارادوکس می‌شویم. اما در شکل‌گیری هلال این را نداریم. «اما در شکل‌گیری هلال تنها نیاز، به اتصال نقاط است؛ یعنی نقاط متصل شوند تا صدق قوس کنند». شما یک آنی دارید که مثلاً می‌گویید فی علم الله یک قوس نود درجه متصل تشکیل شد؛ یعنی نقاط به یکدیگر وصل است؛ دیگر بین آن‌ها خُلَل و فُرَج نیست. پس هلال چیست؟ مثلاً یک قوس نورانی از ماه است که نسبت به دایره قمر نود درجه باشد و در این نود درجه، خلل و فرج نباشد. قوس متصل باشد.

ببینید اتصال یک کیفیتی است. اتصال و استقامت نقاط و قوسی که متصل است، خودش از کیفیتی در کمیت است. کیفیت را می‌توانیم از رواداری در بیاوریم. یعنی باید به یک آن برسیم. این فعلاً آن چیزی است که آن روز عرض کردم.