ب) شنبه اول ماه سیدنی

(48:00)

شاگرد: این باز مثال راحت‌تر بود. مثال قبل از آن را بفرمایید. شما در سیدنی می‌خواهید بگویید روز اول ماه آن‌ها روزی بوده که هنوز حکم بالفعل نبوده است.

استاد: حالا به همان سیدنی برویم. مهم‌ترین بحث ما هم همین‌جا است. من پنج-شش فرض را در اینجا نوشته ام. ببینید سیدنی حدود هشت ساعت و خرده ای فاصله دارد. نیوزلند هم بیشتر از سیدنی است؛ غروبش نه ساعت با مکه تفاوت دارد. فرض بگیرید الآن می‌خواهیم بگوییم روز جمعه روز اول ماه مبارک است. در نیوزلند روز جمعه آن‌ها تمام شده است. الآن شب شنبه آن‌ها است، چطور بگوییم روز جمعه برای شما روز اول است؟! در اینجا می‌گوییم الآن که از تحت‌الشعاع خارج شد، وجوب بالفعل شد. ولی غروب آن‌ها گذشته بود و هنوز بالفعل نشده بود. بنابراین با انشاء طولی می‌گوییم برای شما جمعه روز اول ماه نمی‌تواند باشد. پس شارع با یک حکم انشاء طولی علاج می‌کند و می‌گوید برای شما روز اول شنبه باشد. یا این‌که شارع همین‌جا می‌گوید وقتی طلوع فجر شما می‌شود، طلوع فجر شنبه است، اگر بخواهم بگویم با این طلوع فجر روزه بگیرید، من شارع باید به شما بگویم از اول غروب دست برداشتم. همین که وقت طلوع فجر «دخل الشهر» شده، برای شما کافی است. ولی خب باز آن‌ها این مسأله را دارند که باز شنبه برای آن‌ها اول ماه می‌شود. روی این فرضی که ما جلو می‌رفتیم حتی شنبه هم برای آن‌ها اول ماه نیست، یک شنبه اول ماه آن‌ها می‌شود. ولی فعلاً با این کوتاه آمدن می‌گوییم برای ما جمعه شد، ولی برای شما شنبه اول ماه باشد. این یک نوع دیگری از طولیت است.