بررسی ادعای تصفیه احادیث در قرن چهارم و بازیابی آنها توسط شیخ طوسی
صفحه آخر مصباح سید بحرالعلوم، تنبیه سوم، روایت عمر بن یزید بودیم. سید فرمودند: «روی الکلینی طاب ثراه فی کتاب الروضه بسند ضعیف». چرا فرمودند «ضعیف»؟ وجه ضعف چیست؟
در مباحثاتی که دیروز شد، دو-سه مطلب پر فایده مطرح فرمودند. آخرین مطلب را ذیل جلسه دیروز –جلسه سیصد و هشت [در فدکیه]- گذاشتم. تلقی من اینگونه بود؛ کار مرحوم شیخ الطائفه طوسی در تهذیب به این صورت بوده که علمائی که در قرن چهارم یک تلاشی کردند ایشان یک بازنگری و توسعه دادند.
شاگرد: آقا مدعا چیست؟
استاد: مدعا اینست اگربخواهد کسی خیلی با شیخ الطائفه مخالف باشد –تهِ کفش شیخ بالای سر من است؛ ایشان فرد کمی نیستند- به این صورت میگوید که ایشان احیاءُ المُمات کردهاند. یعنی در قرن چهارم عدهای از علماء اماته کرده بودند، ایشان مُمات آنها را در قرن پنجم احیاء کردند. دنباله مباحث دیروز افاداتی داشتند که ذیل جلسه سیصد و هشت موجود است. البته یکی از آقایان اصل این ایده را که آیا در قرن چهارم بزرگانی مثل مرحوم کلینی، مرحوم صدوق که صاحب دو جامع از کتب اربعه هستند، واقعاً میخواستند تصفیه کنند؟! ایشان از مقدمه کافی شاهد آوردند که مرحوم کلینی میفرمایند من میخواهم تصفیه کنم. حالا این را بررسی میکنیم تا ببینیم آیا عبارت مرحوم کلینی دال بر این است که من میخواهم تصفیه کنم یا نه. فعلاً این بماند.
بدون نظر