لزوم بررسی وجود روایات شاذه در جوامع قرن چهارم توسط مدعی

(15:20)

استاد: نکته‌ای که الآن مهم است، این است: وقتی می‌گوییم در قرن چهارم شذوذ را کنار گذاشتند، اگر در کتاب استبصار و تهذیب برویم و روایاتی که شیخ آورده ولی در جوامع روائی قرن چهارم نیامده را ردیف کنیم و بگوییم شیخ این‌ها را آورده‌ و درعین‌حال شاذ هم هست و در کتاب‌های قرن پنجم هم نیست، پس شیخ احیاء کرده‌اند! این یک چیز است. یعنی تنها از آن چه که می‌خواهیم آمارگیری می‌کنیم و ارائه می‌دهیم. اما مهم این است که برویم ببینیم در همین کتب قرن پنجم روایت شاذ هست یا نیست. غیر مجمع علیه هست یا نیست. در کافی و فقیه روایاتی مفصلی می‌بینید که شاذ است. غیر معمول به و غیر مجمع علیه است. خب چطور تصفیه کرده‌اند؟! چطور شاذ را کنار گذاشتند؟! اگر فقط کتاب استبصار را ببینیم، می‌گوییم این‌ها شواذ قبلاً نبود و شیخ آورده‌اند. خب شیخ صریحاً می‌گویند «غیر معمول بها». به این روایات عمل نشده است. عمل نشده چون شاذ بوده؟! شذوذ به چه معنا است؟ یعنی شذوذ در عمل؟ یا شذوذ در نقل؟