لزوم دقت در وجود چند گزینه ثبوتی در محل بحث

(26:53)

شاگرد: فی الجمله رتبه‌بندی‌ای در نحوه استدلال حضرت عالی بود. یعنی در مرحله اول استدلالتان مواردی شخصیت نصف النهار مبداء را بیان می‌کرد، آوردید؛ مثل لیلة القدر. پس در این مرحله اول می‌گوییم یک نصف النهار می‌خواهیم. بعضی از ادله مربوط به رتبه بعدی بود. یعنی ریخت آن‌ها طوری نبود که باید در ادله برویم و پیدا کنیم. بلکه دلیل لبی بود. مثل آن موردی که فرمودید عرض جغرافیایی صفر باشد. لذا می‌خواستم سیر بحث دیروز را بپرسم. الآن ما باید مسمی را احراز کنیم که در موضوع هست؟ یا عدم مانع باشد کفایت می‌کند؟ چون در آن جا این مواردی‌که مثال زدید در متعلقات بود. خب اگر ما آن مراتب را طی کردیم و دلیل لبی داشتیم، بگوییم مانع ندارد ولو اکتفاء به مسمی در متعلق هم کفایت می‌کند.

استاد: این‌ها نکات خوبی است؛ من یادم می‌آید. اگر آن مبادی که چندبار گفته شده را سر جایش تکرار نکنیم، اصل مقصود مباحثه طلبگی ما جا نمی افتد. ببینید الآن ایشان فرمودند اکتفاء کرده یا نه. من چیزهایی را مکرر عرض کرده‌ام. در اینجا ریخت ثبوتمان طوری است که شارع ثبوتا گزینه‌هایی برای برچسب زنی در عرض هم دارد. این مطلب کمی نیست. لذا بگوییم شارع اکتفاء کرده یا نکرده؟ اکتفا کرده، اگر می‌خواهید بگویید شارع اکتفاء کرده و خلاص، روی مطلابی که من عرض کردم قاطع هستیم که چنین اکتفائی نداریم. اصلاً نیازی نیست به دنبالش بگردیم. اگر می‌خواهید بگویید به‌عنوان یکی از گزینه‌ها که فوائدی دارد، شارع می‌تواند اکتفاء کند و در وقت مناسب خودش با ترتب مصالح خاص آن، این حکم را به‌عنوان احد اطراف التخییر ابراز کند، بله. خیلی تفاوت می‌کند. اکتفاء کرده یعنی تمام! این صفر و یکی می‌شود. درحالی‌که مبنایی که من خدمت شما عرض کردم این نیست. با آن توضیح مبانی سازگاری ندارد.